|
|
|
Ας ακουστούν κι οι φοιτητές… |
|
| |
|
|
| |
Αυτές τις μέρες γιορτάζουμε μία πολύ σημαντική επέτειο για τη χώρα μας, την ημέρα που η νεολαία μας, οι φοιτητές μας, αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να δώσουν τέλος σε όσα δυσάρεστα προκαλούσε η χούντα. Την ώρα μάλιστα που όλες οι άλλες κοινωνικές ομάδες παρέμεναν ανενεργές, αυτοί δεν δίστασαν να τα βάλουν ακόμη και με τα τανκς προκειμένου να υποστηρίξουν τα ιδανικά τους.. Σήμερα δυστυχώς η γνώμη των φοιτητών έχει όλο και λιγότερη σημασία, ακόμη και για ζητήματα που τους αφορούν απόλυτα, όπως η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αν αναζητήσει κανείς σχετικά άρθρα και έρευνες θα διαπιστώσει ότι απευθύνονται κυρίως στις απόψεις των καθηγητών, των γονέων και των πολιτικών. Όμως οι νέοι της χώρας μας έχουν άποψη, θέλουν και μπορούν να ενεργοποιηθούν, αρκεί να τους δοθεί το απαραίτητο βήμα για να την διατυπώσουν.
|
|
|
Μιλώντας με αρκετούς φοιτητές διαφόρων τμημάτων συνειδητοποιήσαμε ότι, κατά τη γνώμη τους, η εικόνα δεν είναι τόσο νωθρή όσο θέλουν να την παρουσιάζουν κάποιοι. Ναι, υπάρχουν προβλήματα, τα οποία όμως διαφέρουν από σχολή σε σχολή, γεγονός που καταδεικνύει ότι όλα αυτά τα προσχέδια νόμων που κατά καιρούς παρουσιάζονται και αφορούν ίδιες ρυθμίσεις για όλα τα Πανεπιστήμια είναι λανθασμένες. Αρχικά επικοινωνήσαμε με την Ιωάννα, φοιτήτρια του τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Αθήνας, η οποία μας ενημέρωσε ότι στην πλειονότητά τους οι καθηγητές ήταν πάρα πολύ καλοί, προσπαθώντας ακόμη και με χρήματα από την τσέπη τους να βελτιώσουν την ποιότητα των μαθημάτων τους. Όμως, όπως χαρακτηριστικά μας ανέφερε, «πόσα να ξοδέψουν κι αυτοί, και, σε τελική ανάλυση, σε μια σχολή που επικεντρώνεται στην παρακολούθηση των τεχνών με ποιο δικαιολογητικό αποφασίζει το κράτος ότι μπορεί να χρηματοδοτεί μόνο ένα σύγγραμμα ανά μάθημα»;
|
|
|
Την ίδια ποιότητα κι ευσυνειδησία καθηγητών συναντούμε και στη Νομική Αθηνών, όπως μας πληροφορεί η Άννα, τελειόφοιτος του εν λόγω τμήματος. «Δεν πίστευα ότι θα μου άνοιγε τόσο πολύ το μυαλό, υπάρχει δημιουργικότητα και μεράκι» αναφέρει χαρακτηριστικά. Το μόνο πρόβλημα είναι ίσως το γεγονός ότι χρειάζεται και πολύ προσωπικό ψάξιμο, καθώς ο κάθε καθηγητής είναι δύσκολο να βγάλει τα επιθυμητά αποτελέσματα απευθυνόμενος σε ένα τόσο μεγάλο κοινό.
|
|
| |
Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, σύμφωνα με το Χρήστο. Κι εδώ ο όγκος των φοιτητών ανά έτος είναι τεράστιος, με αποτέλεσμα πολλές φορές να είναι αδύνατον για όλους να παρακολουθήσουν ένα μάθημα. Το άσχημο εδώ είναι ότι κάποιοι, λίγοι ευτυχώς, καθηγητές αδιαφορούν γι’ αυτήν την κατάσταση, κουρασμένοι ίσως κι αυτοί να προσπαθούν μάταια. Πολλοί καθηγητές δε στις αρχές των παραδόσεων δηλώνουν ευθαρσώς ότι στην αρχή, και μέχρι να αρχίσει να αδειάζει το αμφιθέατρο, θα προχωρούν στην ύλη του μαθήματος με αργούς ρυθμούς, γιατί μόνο όταν μείνουν λίγοι θα μπορέσουν να προσφέρουν ποιοτικές παραδόσεις. Το τελευταίο μάλιστα φαινόμενο το συναντούμε στις περισσότερες σχολές, όπως στη Φιλοσοφική του Πανεπιστημίου, σύμφωνα με τη μαρτυρία της Αλεξίας, πρωτοετούς φοιτήτριας η οποία σίγουρα θα περίμενε μεγαλύτερη προσπάθεια από τους καθηγητές της.
|
|
|
Άλλο συχνό πρόβλημα στα Πανεπιστήμια είναι η έλλειψη καλής οργάνωσης, όπως στο τμήμα Ψυχολογίας της Παντείου, όπου οι φοιτητές παιδεύονται ακόμη και για τις δηλώσεις των μαθημάτων τους, όπως μας πληροφορεί η Ηλέκτρα. Συχνά επίσης παρατηρείται και το φαινόμενο πολλοί καθηγητές να έχουν πολλές δραστηριότητες πέρα από το λειτούργημα που ασκούν στα Πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα αρκετές φορές να απουσιάζουν από το μάθημα, και στην καλύτερη των περιπτώσεων στέλνουν έναν άπειρο βοηθό τους να τους αναπληρώσει.
|
|
|
Ανεξαρτήτως πάντως τμήματος, όλοι συμφωνούν ότι πολλές από τις ελλείψεις των ανώτερων ιδρυμάτων στη χώρα μας οφείλονται στα ελλιπή κονδύλια που διαθέτει το κράτος σε αυτά, με αποτέλεσμα να υπερφορτώνεται το πρόγραμμα των καθηγητών, να υποχρεούνται πολλοί φοιτητές να πληρώσουν για να προμηθευτούν τα απαραίτητα συγγράμματα για κάθε μάθημα, να μην υπάρχουν αρκετές αίθουσες ή σωστή αναλογία καθηγητή ανά φοιτητές αλλά και να παρατηρείται ελλιπή ερευνητική δραστηριότητα. Επιπλέον οι περισσότεροι εξ’ αυτών συμφωνούν με τη διαδικασία της αξιολόγησης των καθηγητών, κάτω όμως από συγκεκριμένες προϋποθέσεις κι όχι έτσι όπως προσπαθεί να την επιβάλει η σημερινή κυβέρνηση. «Γιατί εμείς να αξιολογούμαστε τόσο αυστηρά μέσω εξετάσεων, και στους καθηγητές να μην υπάρχει κανένας έλεγχος, που σε τελική ανάλυση έχουν μεγάλη συμμετοχή στην επιτυχία ή στην αποτυχία του κάθε φοιτητή», αναρωτιέται η Άννα, και μάλλον έχει δίκιο..
|
|
|
Φυσικά δεν παραβλέπουν και τη δική τους ευθύνη σε πολλές άσχημες καταστάσεις, όμως αυτό μάλλον είναι περισσότερο πρόβλημα της παιδείας μας κι όχι της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι, συνομιλώντας με αρκετούς πρωτοετείς διαπιστώσαμε ότι δεν ξέρουν τι να περιμένουν από την ακαδημαϊκή τους ζωή, παρά μόνο ότι θα έχουν πολύ περισσότερο ελεύθερο χρόνο και πολύ λιγότερη πίεση, ενώ λίγοι αποφάσισαν συνειδητά για το αντικείμενο των σπουδών τους, κι όχι σύμφωνα με τα μόριά τους. Πάντως οι περισσότεροι συμφωνούν με την επιβολή ενός ορίου μαθημάτων που μπορεί να χρωστά ένας φοιτητές για να μπορεί να προβιβαστεί στο επόμενο έτος.
|
|
|
Το κυριότερο παράπονο όμως των φοιτητών είναι ότι κανείς δεν τους ρωτά, κανείς δεν ακούει τη γνώμη τους, κανείς δεν δίνει σημασία στον ζωτικότερο οργανισμό της κοινωνίας μας, στη νεολαία μας. Σε μια προσπάθεια να προωθήσουμε λοιπόν τη δική σας γνώμη θα θέλαμε να μας διατυπώσετε τις απόψεις σας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ποια είναι τα κυριότερα προβλήματα κατά τη γνώμη σας, και τι πιστεύετε ότι πρέπει να αλλάξει; Απλά εκφράστε τα παράπονά σας κι εμείς θα προσπαθήσουμε να φτάσουν στον παραλήπτη τους.. |
|
|
|
|
|
|