«Είναι σαν να μας πήραν τις ζωές και να μας τις έδωσαν πίσω»

Έφυγα από το Αφγανιστάν με δάνειο από τον θείο μου 7.000 δολλαρίων που έδωσε στους δουλέμπορους. Ο πατέρας μου είναι ανάπηρος και τα αδέρφια μου μικρότερα. Δεν είχα επιλογή. Έπρεπε να φύγω εγώ. Είναι δική μου υποχρέωση τώρα να ξεπληρώσω το χρέος. Δώσαμε, μάλιστα, για ενέχυρο την αυλή του σπιτιού μας.

Ταξιδεύαμε για περισσότερο από 1 μήνα. Συναντήσαμε πολλές δυσκολίες στο δρόμο. Πολλές φορές χωρίς φαγητό και νερό. Όταν περάσαμε τα Ιρανικά σύνορα μας συνέλαβε η Αστυνομία. Τους ικετεύαμε να μας αφήσουν. Ήταν όμως ανένδοτοι. Αναγκαστήκαμε να τους δωροδοκήσουμε για να συνεχίσουμε.

Στα βουνά της Τουρκίας περπατούσαμε και διανυκτερεύαμε για αρκετό χρονικό διάστημα μέσα στο χιόνι. Όταν φτάσαμε στην Κωνσταντινούπολη μας έβαλαν σε ένα κοντέϊνερ με το οποίο θα μας μετέφεραν. Ήμασταν 36 ώρες στοιβαγμένοι, χωρίς να μας δώσουν τίποτα. Μας κατέβασαν σε ένα δάσος. Περάσαμε δυο μέρες στη βροχή, μέχρι που καταλήξαμε σε μια πόλη στα Τουρκικά παράλια. Η τοπική αστυνομία μας συνέλαβε και άρχισαν να μας δέρνουν. Μόνο μόλις είδαν ότι έβγαζα αίμα από το στόμα μου, σταμάτησαν. Αν τους λέγαμε ότι είμαι από το Αφγανιστάν θα μας έστελναν πίσω. Για αυτό είπα με το ξάδελφό μου ότι είμαστε από την Παλαιστίνη.

Στη συνέχεια, καταφέραμε και μπήκαμε 24 άνθρωποι μέσα σε μια μικρή βάρκα για να περάσουμε απέναντι. Στη μέση της διαδρομής η μηχανή της βάρκας χάλασε. Ο καιρός ήταν κακός και υπήρχε θαλλασοταραχή. Βρεθήκαμε σε μια στεριά και δεν ξέραμε που ήμασταν. Όταν ακούσαμε να μας φωνάζουν στα αγγλικά καταλάβαμε ότι είμαστε στην Ελλάδα. Οι άνθρωποι που μας βρήκαν ήταν πολύ ευγενικοί. Μας δώσανε αμέσως νερό και τροφή.

Καμπίρ, 19 ετών και αυτός από το Αφγανιστάν, βρίσκεται δίπλα. Γνωρίζει κάποια αγγλικά και προσπαθεί από την πρώτη στιγμή, να βοηθήσει τους συμπατριώτες του. Οι ψυχολόγοι της PRAKSIS διέκριναν αμέσως τις ικανότητές του και τον ονόμασαν «φυσικό ηγέτη». Θέλει να συμπληρώσει τα λεγόμενα του Ατζμάλ. "Φύγαμε από το Αφγανιστάν λόγω του πολέμου και της φτώχειας. Ήμουν, όπως και πολλοί ακόμη, τελείως αβοήθητος από την πίεση των Ταλιμπάν. Για κάποιους ανθρώπους, κυριολεκτικά, δεν υπάρχει άλλη επιλογή στη χώρα μου από το να εγκαταλείψουν την οικογένειά τους και να ρισκάρουν ακόμη και την ίδια τους τη ζωή για να έρθουν στην Ευρώπη. Όλοι μας περνάμε τόσα πολλά για να φτάσουμε εδώ. Πώς νιώθω τώρα βλέποντας όλη τη διαδρομή; Δεν το πιστεύω ακόμα. Είναι σαν να μας πήραν τις ζωές και να μας τις έδωσαν πίσω".

* Η PRAKSIS συμμετείχε σε μια συνολική παρέμβαση όπου το συντονισμό της μεταφοράς αλλά και της διαχείρισης της δράσης ανέλαβε από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΥΥΚΚΑ), η Διεύθυνση Κοινωνικής Αντίληψης και Αλληλεγγύης ενώ συνεπικουρική δραστηριότητα ανέλαβε, η Διεύθυνση Προστασίας της Οικογένειας του ΥΥΚΚΑ (για την παραχώρηση των εγκαταστάσεων στον Αγιο Ανδρέα όπου και διαμένουν οι αιτούντες άσυλο), Διεύθυνση Αλλοδαπών, το ΕΚΑΒ (κέντρο Επιχειρήσεων), το ΚΕΕΛΠΝΟ, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός (ΕΕΣ) καθώς και το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ),το Σισμανόγλειο Νοσοκομείο, και το Κέντρο Υγείας Ν. Μάκρη

Η PRAKSIS ανέλαβε δράση προκειμένου να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των ατόμων που μεταφέρθηκαν, να τους παρασχεθεί η απαραίτητη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, να διασφαλιστούν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης καθώς επίσης και να ενημερωθούν όλοι στη γλώσσα τους για τις νομικές διαδικασίες που τους αφορούν.