|
Πότε διαπιστώθηκε για πρώτη φορά, το εξασθενές, όχι το ολικό χρώμιο, στο ποτάμι;
Αυτό διαπιστώθηκε στα μέσα Αυγούστου.
Γιατί άργησε τόσο πολύ να έρθει στην επιφάνεια η ύπαρξη του εξασθενούς χρωμίου;
Γιατί δυστυχώς ούτε η πολιτεία, ούτε οι υπεύθυνες εποπτικές αρχές έκαναν χημικές αναλύσεις. Έκαναν μόνο υγειονομικές, και όχι χημικές. Αυτό ήταν πολύ δυσάρεστο. Όπως διαπίστωσα και ‘γω με ερωτήσεις μου, κατά καιρούς, για το αν γίνονταν χημικές αναλύσεις, μου είπαν όχι. Το θέμα το ξεκινήσαμε επάνω στα Οινόφυτα, ο σημερινός δήμαρχος (σ.σ. Οινοφύτων, Γιώργος Θεοδωρόπουλος) όταν ήταν πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, μαζί με τον Παπα Γιάννη, (σ.σ. Οικονομίδη, ιερέα στα Οινόφυτα) τον Παντελόγλου (σ.σ. Θανάση, χημικός μηχανικός, στα Οινόφυτα) και μένα. Ξεκινήσαμε τη διαδικασία επειδή έγιναν κάποιες αναλύσεις από το Σύλλογο και βρέθηκε χρώμιο. Μετά προχωρήσαμε και παρά πέρα, όταν ανέλαβε δήμαρχος ο σημερινός, και είχε υποσχεθεί ότι «όταν αναλάβω εγώ δήμαρχος θα προχωρήσουμε σε βάθος». Προχώρησε σε βάθος, προχωρήσαμε και ‘μείς στον Ωρωπό σε άλλες αναλύσεις, και βρήκαμε το εξασθενές. Ταυτόχρονα, με διαφορά λίγων ημερών.
Τι σας έκανε να ζητήσετε να γίνουν χημικές αναλύσεις; Φαινόταν η ρύπανση;
Η ρύπανση μίλαγε μόνη της. Δεν μπορούσε η πολιτεία να διαβεβαιώνει την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι όλα είναι ρόδινα. Εμείς στέλναμε καταγγελία ότι το ποτάμι έχει γίνει ένας οχετός επικίνδυνων αποβλήτων και στις απαντήσεις η πολιτεία έλεγε, όλα ρόδινα, όλα ολοκάθαρα, και μας απέρριπτε η Ευρωπαϊκή Ένωση τα πάντα. Άκουγε την πολιτεία και δεν άκουγε εμάς τους άλλους, τους πολίτες.
Ωστόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση τώρα δραστηριοποιείται πλέον.
Μετά τα στοιχεία που στείλαμε τώρα, εμείς, έχει πάρει θέση πολύ ουσιαστική, μέχρι που αυτεπάγγελτα θα έρθει στην Ελλάδα για να ερευνήσει όλα τα καταγγελλόμενα περί Ασωπού.
Ο Δήμαρχος Οινοφύτων είχε ανακοινώσει ότι μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου θα είχε εξασφαλιστεί η παροχή καθαρού πόσιμου νερού από το Μόρνο για τους κατοίκους.
Αναμένεται. Το πόσο αναμένεται δεν μπορώ να το εξηγήσω ακόμη. Πάντως οι κάτοικοι στα Οινόφυτα, και ιδιαίτερα οι φτωχές οικογένειες, πίνουν νεράκι με 51 μικρογραμμάρια καρκίνο. (σ.τ.σ. εξασθενές χρώμιο). Οι μαύροι, οι αλλοδαποί που δουλεύουν στα εργοστάσια πίνουν οι άνθρωποι απ’ αυτό, τι να κάνουμε.
Οι παράνομοι αγωγοί συνεχίζουν να λειτουργούν;
Βεβαίως, στο μεγαλείο τους. Και εμείς η Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού, που επισκεπτόμαστε σχεδόν κάθε Κυριακή επάνω το ποτάμι για να δούμε αν υπάρχει κάποια βελτίωση, δεν έχει υπάρξει τίποτα. Και μάλιστα υπάρχει γεώτρηση μέσα στον Ασωπό ποταμό και πάνω από τη γεώτρηση τέσσερις- πέντε μπούκες των εργοστασίων που τα ρουφάνε όλα μέσα και τα πηγαίνουν στον υδροφόρο ορίζοντα. Γι’ αυτό και δηλητηριάστηκε τόσο εύκολα ο υδροφόρος ορίζοντας. Γιατί έχουν ανοίξει γεωτρήσεις και τα στέλνουνε στο υπόγειο. Για να μην τα ερευνούμε εμείς ως επιφανειακά νερά και τους ενοχλούμε. Γιατί ό,τι ρέει, ελέγχεται. Δεν το περίμεναν, ότι θα τους βγούμε με κόκκινο.
Εργασίες για να καθαρίσει το ποτάμι έχουν ξεκινήσει;
Τι εννοείτε, για να καθαρίσει το ποτάμι από τα χόρτα; Γιατί για τα δηλητήρια όχι, για τα τοξικά απόβλητα όχι. Τα τοξικά απόβλητα έρχονται ανεπεξέργαστα, και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό. Τα εργοστάσια αναβαθμίζονται, επεκτείνονται, πολλαπλασιάζονται, με συνέπεια η ρύπανση να πολλαπλασιάζεται. Δυστυχώς τίποτα.
Το ΥΠΕΧΩΔΕ είχε εξαγγείλει ότι σκοπεύει να κατασκευάσει δίκτυο αποχέτευσης και επεξεργασίας των λυμάτων. Έχετε δει να γίνεται κάτι προς αυτή την κατεύθυνση; Έρχεται κόσμος εκεί, μελετάει;
Αυτό που εξήγγειλε το ΥΠΕΧΩΔΕ (σ.σ. είναι) ότι θα κάνει έναν αγωγό αποχετευτικό που θα πάρει όλα τα απόβλητα των εργοστασίων, τις μπούκες δηλαδή, και θα τις ενώσει με έναν αγωγό, για να μην μπορούμε μετά δηλαδή να ελέγξουμε ποιο εργοστάσιο ρυπαίνει και πώς! Γιατί αν πέσουν όλα τα απόβλητα μέσα σε έναν κλειστό αγωγό, θα είναι η μεγαλύτερη εγκληματική ενέργεια, ακόμα μεγαλύτερη από το οικολογικό έγκλημα που συντελείται μέχρι σήμερα.
Γιατί το λέτε αυτό;
Είναι κάλυψη των παρανόμων. Διότι αγωγός χωρίς κεντρική μονάδα επεξεργασίας δεν νοείται. Αγωγός βεβαίως να γίνει, κλειστός, αλλά όταν κατασκευαστεί μονάδα κεντρική, επεξεργασίας των αποβλήτων, όπως την είχε εκπονήσει το ΥΠΕΧΩΔΕ το 1997 με τη καθηγήτρια του Πολυτεχνείου κ. Λοϊζίδου, και προέβλεπε μονάδα τριτοβάθμιας επεξεργασίας η οποία ποτέ δεν φτιάχτηκε. Αυτό έπρεπε να πει ο Υπουργός κι όχι, τα σκεπάζουμε όλα σ’ έναν αγωγό και αποκλείουμε την περίπτωση ελέγχου.
Γιατί αυτή η μελέτη δεν τέθηκε ποτέ σ’ εφαρμογή;
Δεν τέθηκε γιατί κάποιοι κύριοι βιομήχανοι πρέπει να βάλουν το χέρι στη τσέπη. Να πληρώνουν τα έξοδα του βιολογικού, να πληρώνουν τα κυβικά που θα ρίχνουν μέσα για βιολόγηση, και οπωσδήποτε, το χειρότερο γι’ αυτούς, εννοείται εντός εισαγωγικών, να λειτουργούν οπωσδήποτε τους πρωτοβάθμιους βιολογικούς καθαρισμούς για να πάνε (σ.σ. τα απόβλητα) πρωτοβάθμια επεξεργασμένα στην τριτοβάθμια μονάδα. Αυτά λοιπόν τα επιβαρυντικά, κάθε φορά, τελευταία στιγμή, που μιλάει η εκάστοτε κυβέρνηση για δημιουργία κεντρικής μονάδας, σταματάει στο παρά πέντε. Γιατί κάποιοι κύριοι απ’ αυτούς παρεμβαίνουν και λένε, για καθίστε, εδώ τα στέλνουμε σαράντα χρόνια ανεπεξέργαστα, ανέξοδα, τώρα θα μας βάλετε να πληρώνουμε; Αυτή είναι η λογική τους, για να μην επεκταθώ περισσότερο.
Το ΥΠΕΧΩΔΕ είχε αναγγείλει ότι σκοπεύει να επανεξετάσεις τις άδειες διάθεσης αποβλήτων που έχουν τα εργοστάσια.
Και που θα τις επανεξετάσει; Βάζει πρόστιμα για το γάμο του καραγκιόζη και πάνε και παραγράφονται. Αφού στο παρελθόν αυτό έχει συμβεί κατ’ επανάληψη. Πάνε στο πρωτοβάθμιο, όπως τους πήγαμε εμείς τώρα στο τριμελές της Θήβας, δεκαοκτώ κατηγορούμενους, μετά από εντολή της εισαγγελέως, με μηνυτήρια αναφορά της Ο.Σ.Ω., ότι ρυπαίνουν το ποτάμι. Έπιασε δεκαοκτώ, τους έβαλε στο σκαμνί, πήρανε αυτές τις ποινές που πήρανε, πάνε τώρα στις 24 του Μάρτη στο Εφετείο. Θα πάνε μία, θα πάρουν δύο αναβολές, τρεις, τέσσερις, θα πουν τα παραμύθια τους, και αν πληρώσουν κάτι θα είναι ελαχιστότατο και άνευ σημασίας γι’ αυτούς.
Ωστόσο ακούστηκε ότι πρόσφατα επιβλήθηκε πρόστιμο δύο εκατομμυρίων ευρώ.
Αφού στο παρελθόν σας λέω έχουν παραγραφεί. Έχουν βρει τα κόλπα, τα παραθυράκια, μην στενοχωριέστε. Μακάρι να μην τα βρούνε τώρα, και να μην παραγραφούν. Αλλά δεν το πιστεύω. Δεν το πιστεύω. Η πείρα μας έχει διδάξει άλλα πράγματα. Μακάρι να γίνει αυτό. Αλλά κι αυτό δεν λύνει το πρόβλημα. Τα πρόστιμα δεν λύνουν το πρόβλημα. Σήμερα ολόκληρη περιοχή από Θήβα, Αυλίδα, Τανάγρα, Ωρωπό, ο κόσμος που ποτίζει τα περιβόλια τι θα κάνει, όταν ο υδροφόρος ορίζοντας είναι μολυσμένος με εξασθενές, που απαγορεύεται να ποτίζουνε περιβόλια και τέτοια.
Τώρα οι κάτοικοι από πού πίνουν νερό, από πού ποτίζουν τα περιβόλια τους, πώς πλένονται;
Από το νεράκι των γεωτρήσεων με εξασθενές. Όλοι.
Εν γνώσει τους;
Τι να κάνουν οι άνθρωποι; Άλλοι είναι επαγγελματίες. Ο άλλος βάζει πατάτα, ζει από κει. Θα πεθάνουν οικογένειες; Είναι αγρότες. Τι θα κάνουν;
Έχει γίνει έλεγχος για τη διείσδυση του χρωμίου στις αγροτικές καλλιέργειες;
Τώρα τα κάνουμε αυτά και θα βγάλουμε ανακοινώσεις. Σ’ αυτή τη φάση είμαστε τώρα, κάνουμε επιδημιολογική έρευνα σε όλα, ακόμα και στον ανθρώπινο οργανισμό, πόσο εξασθενές έχουμε ο καθένας μας αποθηκεύσει.
Με ποιο τρόπο το κάνετε αυτό;
Προχωράμε τώρα αλλά δεν λέμε τίποτα γιατί παρεμβαίνουν κάποιοι κύριοι, στις υπηρεσίες οι οποίες ερευνούν, και μας φρενάρουν. Καταλάβετε που έχουμε φτάσει;
Προσπαθείτε να κάνετε μια έρευνα και τι ακριβώς συμβαίνει;
Σας λέω, όπου ακουμπάμε να κάνουμε έρευνα, κάποιες αόρατες δυνάμεις παρεμβαίνουν, και όταν ακούνε Ο.Σ.Ω., μας φέρνουν αντιρρήσεις. Ούτε δείγματα δεν μας παίρνουν. Γι’ αυτό και μείς τώρα σιωπηλά κάνουμε τη δουλειά μας, με όποιες υπηρεσίες απ’ αυτές έχουν την ευαισθησία, τουλάχιστον να δούμε τι γίνεται με τα κηπευτικά, τι γίνεται με τον οργανισμό μας, τι γίνεται με τα ζωικά. Μα ακόμα κι ο Νομάρχης Ανατολικής Αττικής έχει πάρει απόφαση με το Νομαρχιακό του Συμβούλιο να προχωρήσει σε επιδημιολογικές έρευνες. Δηλαδή φυτά, ανθρώπινος οργανισμός, τα ζώα, όλα αυτά θα ελεγχθούν. Δεν θα μείνει τίποτα στο σκοτάδι. Γιατί αφορά την υγεία των ανθρώπων, τη ζωή τους.
Θα καθαρίσει ποτέ εντελώς το ποτάμι; Θα σταματήσει η ρύπανση; Και μετά από πόσα χρόνια;
Αν κάποιοι φιλοτιμηθούν και βάλουν φρένο στις βιομηχανίες που δουλεύουν ανεξέλεγκτα. Αλλά θέλουν να φέρουν κι άλλα ρυπογόνα απ’ όλη την Ελλάδα, δημιουργώντας ΒΙΠΕ στην Τανάγρα καινούργια, με 300 περίπου εργοστάσια, δεν φτάνουν τα 700 που είναι τώρα. Να φέρουμε απ’ όλη την Ελλάδα όλα τα ρυπογόνα να τα εγκαταστήσουμε στην αυλή της Αττικής, και να τα ξαναφέρουμε μέσα τ’ απόβλητα να δηλητηριάσουμε όλη την πρωτεύουσα. Αυτές οι σκέψεις επικρατούν. Εμείς βέβαια, ως Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού, έχουμε προσφύγει στο Συμβούλιο Επικρατείας για να ματαιώσουμε τη ΒΙΠΕ Τανάγρας και αυτές τις μέρες περιμένουμε την απόφαση, που πιστεύουμε να είναι ευνοϊκή, να σταματήσει αυτή η νέα γάγγραινα, η νέα απειλή.
ΣΤΑ ΒΙΠΕ Τανάγρας όμως το νομοσχέδιο προέβλεπε και την κατασκευή αγωγού επεξεργασίας.
Βεβαίως προέβλεπε. Όπως το 1969 που «δώσανε το ποτάμι», εάν δείτε τι προβλεπόταν, θα πείτε αυτά είναι όλα άγια και καλά. Γιατί προέβλεπε ότι το νεράκι που θα τρέχει στο ποτάμι, θα είναι ολοκάθαρο και θα το πίνουμε, όπως γινόταν παλιά, που ήταν πηγή ζωής και ψάρευε όλος ο κόσμος και έκανε μπάνια την εποχή εκείνη, μες στο ποτάμι το άγιο αυτό. Και τώρα έρχεται ένας οχετός. Ποιος εφάρμοσε τις δεσμεύσεις του για να πειστούμε ότι τώρα η νέα μονάδα θα λειτουργήσει και θα λειτουργήσει με τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Παρουσιάστε μας την κατάσταση όπως έχει τώρα, τι ενέργειες έχετε κάνει και από ποιες ενέργειες περιμένετε απαντήσεις;
Έχουμε επισκεφθεί όλους τους αρχηγούς των κομμάτων και έχουμε θέσει το πρόβλημα, γιατί τη στιγμή αυτή τίποτα δεν έχει γίνει προς την κατεύθυνση της απορρύπανσης του Ασωπού. Έχουμε στείλει καταγγελία στην Ε.Ε. πέρα από την προσφυγή που έχουμε κάνει στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την ακύρωσή (σ.σ. της απόφασης για τα ΒΙΠΕ Τανάγρας).
Κάνετε και κάποιες έρευνες μου είπατε, επιδημιολογικές…
Γίνονται και κάποιες αναλύσεις στις γεωτρήσεις της Μαυροσουβάλας, από τις οποίες θα τροφοδοτηθεί το δίκτυο του Ωρωπού με ενισχυτικό νερό για τους μήνες τους καλοκαιρινούς, για να ‘μαστε σίγουροι ότι της Μαυροσουβάλας δεν έχει προσβληθεί το νερό. Γιατί αν συνεχιστεί η μόλυνση με τους ρυθμούς με τους οποίους συνεχίζεται σήμερα, και οι πηγές της Μαυροσουβάλας οπωσδήποτε θα έχουν την ίδια τύχη που έχει ο υδροφόρος ορίζοντας από Θήβα μέχρι Ωρωπό. Γι’ αυτό λέμε λοιπόν, να είναι καθαρό το νεράκι, κάνουμε το σταυρό μας, της Μαυροσουβάλας, που είναι το καλύτερο, και να πάρει ο Ωρωπός τουλάχιστον, να πίνουμε νερό. Όσον αφορά τον υδροφόρο ορίζοντα, περιβόλια και τέτοια, γίνονται επιδημιολογικές έρευνες και θα δούμε κατά πόσο πρέπει μ’ αυτό το νερό των γεωτρήσεων να ποτίζονται τα περιβόλια. Αν υπάρχει πρόβλημα, χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες, αγρότες θ’ αναγκαστούν ν’ αλλάξουν επάγγελμα.
Οι οποίοι διοχετεύουν τα προϊόντα και στις λαϊκές της Αττικής και όλης της Ελλάδας.
Σε όλη την Ελλάδα.
Άρα μπορεί και εμείς να τρώμε και στην Αθήνα, και στη Λάρισα, και στη Θεσσαλονίκη.
Έχουμε φάει, τι «να τρώμε τώρα». Εμείς πίνουμε δεκαετίες. Αλλά και ‘σεις που μιλάμε τώρα, έχετε φάει κρεμμυδάκια, πατάτες, ειδικά τα βολβώδη απ΄ ότι ακούω, θα διαπιστωθεί βέβαια αυτό, αλλά απ’ ότι ακούω, τα βολβώδη τουλάχιστον, έχουν πρόβλημα.
Στον αγώνα αυτό πρωτοστατεί η Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού, οι κάτοικοι, οι δήμοι, είστε μαζί, είστε ενωμένοι στον αγώνα αυτό;
Ενωμένοι στον αγώνα μέχρι τελευταίας ρανίδας, μέχρι να λυθεί το πρόβλημα.
Εάν δεν βάλουμε φρένο τώρα, σήμερα, δεν πρέπει να περνάει ούτε μια μέρα, ο κίνδυνος θα είναι για τον Ωρωπό, τουλάχιστον για την παραλιακή ζώνη, όλη η παραλιακή ζώνη θα σβήσει. Δεν είναι δυνατόν να είσαι μέσα σε μια περιοχή που να μη μπορείς ούτε να φυτέψεις, ούτε να πιεις νερό, ούτε να πλυθείς. Εάν είχε γίνει κατανοητό το πρόβλημα, το μέγεθος του εγκλήματος, έπρεπε αμέσως, από την άλλη μέρα που έγιναν οι αναλύσεις και βρέθηκε τέτοιο πράγμα, στον υδροφόρο ορίζοντα που δεν μπορεί ούτε σε 100 χρόνια να γίνει αναστροφή, θα ‘πρεπε να μετράει ο χρόνος αντίθετα για την απορρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα.
Αυτό είναι σημαντικό που είπατε. Ούτε σε 100 χρόνια δεν υπάρχει περίπτωση να αποκατασταθεί η ζημιά;
Βεβαίως. Σε δέκα χρόνια αποκαταστάθηκε στην Καλιφόρνια το χωριό, που ο μισός πληθυσμός πέθανε από καρκίνο. Αλλά σταμάτησε η πηγή της ρύπανσης αμέσως. Εδώ συνεχίζεται. Πότε θ’ αναστραφεί; Και μιλάμε για μεγάλη ακτίνα. Θα πρέπει να γίνουν και κάποιες παρεμβάσεις με τις σύγχρονες τεχνολογίες, για να μπορεί το εξασθενές να μετατραπεί σε τρισθενές, κάποιες τεχνολογίες εφαρμόζουν, αλλά χρειάζονται κάποιες δεκάδες χρόνια.
Στις κινητοποιήσεις που κάνουμε μετέχει και η Νομαρχία και ο Δήμος Ωρωπίων, κάθε φορά στις κινητοποιήσεις πάμε όλοι ενωμένοι. Οι σύλλογοι, 42 σύλλογοι που ελέγχουμε εμείς σαν Ομοσπονδία, η Νομαρχία πάντα μετέχει στις διαδικασίες και τους δικαστικούς αγώνες που δίνουμε, ο Νομάρχης ο Λεωνίδας ο Κουρής και το Νομαρχιακό Συμβούλιο, και ο Δήμος Ωρωπίων, είμαστε η τριάδα ενωμένη σ’ αυτό το πράγμα. Και τον αγώνα αυτόν θα τον συνεχίσουμε μέχρι να τεθεί τέρμα .
Υπάρχει κι ένα όργανο προστασίας του Ασωπού ποταμού που ιδρύθηκε το 1979. Όταν έκαναν το ποτάμι αποδέκτη αποβλήτων, έγινε ταυτόχρονα κι ένα όργανο προστασίας του Ασωπού, το οποίο συντηρείται με έσοδα από τους δήμους και τις κοινότητες. Έχει πρόεδρο, μισθωτό, κι έχει υποχρέωση να ελέγχει το ποτάμι, να το προστατεύει και να καταγγέλλει. Δυστυχώς, ενώ έχει όλη η Ελλάδα κινητοποιηθεί, όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, κι έχει φτάσει και στο εξωτερικό η υπόθεση, με ερωτήσεις ευρωβουλευτών, και η βουλή βομβαρδίζεται από τους δικούς μας (βουλευτές) της περιφέρειας, (σ.σ. είναι δυνατόν) το όργανο αυτό να μη συγκινείται, να μην έχει στείλει ένα χαρτί, να μην έχει ακουστεί; Στα δικαστήρια στη Θήβα να τρέχουν οι απλοί πολίτες, μήνες, τρεις μήνες, και αυτό το όργανο να μην εμφανιστεί; Συστήθηκε, έχει πρόεδρο έμμισθο, είναι ένα τριμελές όργανο, το ελέγχουν οι δήμαρχοι κι οι κοινοτάρχες, και δυστυχώς, είναι στην αφάνεια και στην αδράνεια, και μας βάζει σε πολλά ερωτηματικά. Το λέω με καημό. Γιατί και οι προηγούμενοι πρόεδροι που ήταν στο όργανο αυτό, είχαν κάνει πολλές κινητοποιήσεις. Είχαν προχωρήσει το θέμα. Από το ’82 και μετά, δυστυχώς είναι σε χειμερία νάρκη. Δεν τους είδα πουθενά να παρουσιαστούν. Να ΄ρθουν σ’ ένα δικαστήριο. Να κάνουν ένα έγγραφο. Να μάθουμε ότι κάτι κάνανε. Όπως κι η Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού, που τρέχουμε στους δρόμους, ξοδευόμαστε, πληρώνουμε το Συμβούλιο Επικρατείας, δέκα και δώδεκα χιλιάδες ευρώ, στη ζητιανιά βγαίνουμε για να προστατέψουμε την υγεία μας. Και αυτοί που είναι εντεταλμένοι, δεν τους έχουμε ‘δει ποτέ; Ενώ οι προηγούμενοι κάτι κάνανε. Τρέχανε. Ραντίζανε και το ποτάμι για το κουνούπι καμιά φορά. Κάνανε κάποιες ενέργειες. Τρέχανε και στην Υπουργό. Τώρα τίποτα. Πολεμάμε μόνοι μας οι κάτοικοι, οι σύλλογοι, κι ευτυχώς που ‘ρχονται μαζί μας, κι ο νομάρχης με το δήμο. Εμείς παίρνουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων, εμείς κάναμε τις μηνυτήριες αναφορές, εμείς ξοδευόμαστε, εμείς πληρώσαμε δικηγόρους, εμείς τρέχουμε μέρα νύχτα, τι άλλο να κάνουμε; Έχουμε αφήσει τις δουλειές μας τις προσωπικές και τρέχουμε για ευθύνες άλλων. Είναι τρομερό. Τρομερό αυτό που γίνεται. Πόσο θ’ αντέξουμε και ‘μείς; Αλλά όταν αφορά την υγεία και τη δικιά μας και των παιδιών μας και των εγγονών μας, δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω. Ούτε θα διαπραγματευτούμε, το θέμα της υγείας. Θα πολεμήσουμε μέχρι τελευταία ρανίδα. Γιατί αλλιώς σβήνουμε.
Εσείς τι ζητάτε;
Εμείς ζητάμε: να προχωρήσει η χρηματοδότηση της κατασκευής της μονάδας τριτοβάθμιας επεξεργασίας των αποβλήτων, και αν αυτό είναι αδύνατον, για τους λόγους που σας προείπα, να αποχαρακτηριστεί το ποτάμι από αποδέκτης αποβλήτων, και να μετατραπεί σε ποτάμι χωρίς απόβλητα, όπως ήταν πριν από το ’69. Και οι κύριοι ας κάνουν βόθρους, και να παίρνουν τα απόβλητά τους να τα πηγαίνουν να τα βιολογούν όπου θέλουν, εκτός από το ποταμάκι, που δηλητηριάζει εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους. Δυστυχώς το λέω και το εννοώ. Εμείς, το ποτάμι αυτό θα το φράξουμε στα όρια με τη Βοιωτία, και θα μείνουμε εκεί, να παλέψουμε, μέχρι να λυθεί το πρόβλημα. Το επόμενο βήμα μας είναι αυτό. Θα επιστρατεύσουμε όλα τα μηχανήματα, θα φράξουμε το ποτάμι στο όρια με τη Βοιωτία, κι ότι θέλουν ας κάνουν. Να πάρουν τις ευθύνες τους. Φτάνει πια. Δεν πάει άλλο. Δεν έχουμε άλλο μέσο πίεσης. Αυτή είναι η τελική μας απόφαση. Θα μείνουμε εκεί χιλιάδες κάτοικοι, πάνω στο ποτάμι, μέχρι να πεθάνουμε, μέχρι να λυθεί το πρόβλημα. Αλλιώς δεν φεύγουμε. Το επόμενο βήμα μας θα είναι αυτό. Το βήμα της απελπισίας. Είμαστε νοικοκυραίοι, μορφωμένοι, δεν είμαστε τυχαίοι άνθρωποι, για να κάνουμε ακραίες κινήσεις. Αλλά όταν κινδυνεύει η ζωή μας, και μας και των παιδιών μας και των εγγονών μας, όταν οι περιοχές σβήνουν, όταν επαγγελματίες βουλιάζουν, όταν οι αγρότες απειλούνται με αφανισμό, τι πρέπει να κάνουμε; Θα δώσουμε τον τελευταίο αγώνα. |